Język zmienia się, odkąd pierwsze małpki zaczęły do siebie inteligentnie chrząkać... ;) Nie da się tych zmian zatrzymać i nie ma sensu próbować. Ale podane przykłady polnglisha rzeczywiście zaśmiecają oba języki.

Za to absurdem jest szukanie odpowiedników weekendu i komputera, skoro są to słowa już przyjęte, zakorzenione, wpisane do słowników. Różne języki - różne tradycje. Polską tradycją jest makaronizowanie, więc nie przyjmie się nagle maszyna licząca, to nie Czechy :P

Równie dobrze można by próbować wyplenić tak ohydnie obce słowa jak np. sweter.

Tworzenia na siłę żeńskich form nie znoszę. W LO ja byłam redaktor naczelną / redaktorem naczelnym, ale na pewno nie redaktorką naczelną (gazetki szkolnej ;)).

A co powiecie na słowo "chirurżka?" :D To jest coś, co brzmi jeszcze gorzej niż psycholożka! :D

O fuj! Obrzydliwe!

Przypomina mi się wydarzenie z ostatniego wyjazdu ze znajomymi. Raz gdy włączyliśmy telewizor, leciał akurat taki program na tvn,co są tam różne łamigłówki słowne i nie tylko, i zawsze uśmiechnięta pani namawia do dzwonienia i udzielania na nie odpowiedzi( nie mam pojęcia jak to się nazywa, ale chyba każdy wie, o co chodzi;).
Akurat zadanie polegało na podaniu zawodu kończącego się na "-arz". Oczywiście mnóstwo ludzi dzwoniło, ale za każdym razem padała odpowiedź, że nie o ten wyraz chodzi.
W końcu też się wciągnęliśmy i zaczęliśmy wymieniać własne pomysły. Tylko że my podeszliśmy do tego nieco mniej poważnie.
W ten sposób powstał m.in. ... "prostytutkarz" (napisane wygląda jeszcze gorzej xD).

A żeby teraz tak sprytnie nawiązać do głównego tematu ;), to powiem, że faktycznie, jak potem jeszcze parokrotnie podczas wyjazdu zdarzyło nam się wspomnieć to słowo, to już, o dziwo, nie brzmiało wcale aż tak źle!
(Co nie zmienia faktu, że wciąż jakoś tak niepoważnie, tak jak ta "psycholażka"... mnie już chyba zawsze będzie przywoływać na myśl reklamę tamtego serka;p)

Ja odniosę się do tego zjawiska trochę w szerszym zakresie, mianowicie... Proces mieszania się języków jest stary, jak świat i ma nieodłączny związek z realiami historycznymi jakie panują w danej epoce. Dla przykładu w średniowieczu wiele języków było latinizownych dlatego, że był to język przodujący. W XVII/XVIII wiecznej Rzeczypospolitej z Francji brano wzorce kulturowe, więc i słownictwo przeniknęło do naszego kraju i jest w nim zakorzenione do dziś dzień. np. estyma (fr. estime) - oznacza szacunek. Używanie takiego słownictwa jest przejawem bogatego "czynnego" słownika. Gdy czasy świetności Francji zmierzały ku schyłkowi, to nowe mocarstwa przejęły dominującą role w Europie i ich lingwistyka zaczęła się wkradać na salony. Kontynuując przykład Polski, do dziś w Wielkopolsce/Śląsku gwara opiera się na słownictwie niemieckim/pruskim np. bryle -> czyli okulary. A raczej nikt w Poznaniu nie widzi nic złego w tym zjawisku, gdyż na stałe owe słownictwo zakorzeniło się w kulturze i świadomości ludzkiej. I chociaż dzisiaj mało kto używa starego dialektu, to nadal w mowie potocznej jest on słyszalny. Chyląc się powoli ku konkluzji. W dzisiejszych czasach język angielski jest swoistą forpocztą zjawiska określanego mianem globalizmu, więc we wszystkich kulturach widać tego przejawy... opuszczając polskie podwórko, w języku japońskim są także takowe naleciałości, wystarczy posłuchać opening'ów do anime, by zobaczyć, jak niekiedy się te języki mieszają.

Czy jest to zjawisko dobre? Osobiście trudno mi to ocenić, bo z jednej strony kala się matczyny język... (który i tak nieustannie ewoluuje), ale z drugiej strony, młodzież uczy się obcego języka bez którego ani rusz. Mimo, że forma jest co najmniej wątpliwa, ale lepsza taka niż żadna. Co prawda we wszystkim trzeba znać granice dobrego smaku...

A jeśli ktoś myślał, że tym kryptocytatem z Herberta zakończę swój wywód, to się grubo mylił! Bo końcówka będzie przestrogą, że za parę naście lat nie będziemy deliberować o naleciałościach angielskiego tylko mandaryńskiego znaczy się chińskiego do języka polskiego (;

Śmiałabym polemizować :P
Co z tego, że Chińczycy to najliczniejszy naród, to akurat żadne novum, a jaki jest procent sinologów w narodzie? To, że staną się jeszcze liczniejsi spowodować może wyłącznie wzrost popularności orientalnych kierunków studiów, ale nie doprowadzi do tego, że polski wymiesza się z chińskim. Nic nie zapowiada tego, by zrezygnowano z powszechnej nauki angielskiego, w Internecie, w programowaniu angielski jest przeważającym językiem, tak samo angielskiego uczą się Chińczycy.
Ogromną barierą jest alfabet - jak można nieświadomie i często zapożyczać z języka, którego nie umie się odczytać czy wymówić (różne rodzaje intonacji, które zmieniają znaczenie wyrazów). No i same różnice - polski i angielski to nadal języki indoeuropejskie, zbliżone do siebie o wiele bardziej niż polski do chińskiego. Łatwiej więc o zapożyczenie.

Nie utrwali się w języku coś zrozumiałego tylko dla mniejszości.

Za to ja się nie zdobędę na polemikę, bo trzeba mierzyć zamiary na siły, a te trochę wątłe są. Acz lekko uśmiechając się powiem, że ten ostatni akapicik, to nie było nic innego, jak drobny żarcik, anegdota kończąca ów długi monolog. Gdyż osobiście nie wierzę w hegemonię Kraju Środka tudzież jego dominującą role w kulturze lub innej sferze życia.

No tak, to zmienia postać rzeczy... ;)

Ja już się tyle nasłuchałam o dominacji chińskiego, która nas czeka za pięć czy dziesięć lat, że nic mnie nie zdziwi, stąd taka a nie inna odpowiedź ;)

"tak jak ta "psycholażka"... mnie już chyba zawsze będzie przywoływać na myśl reklamę tamtego serka;p) "

dokładnie;)

Tak poza tym, to ja chyba tolerancyjna jestem dla różnego rodzaju trywializmów he he, żargonu, slangu i tym podobnych...

Ale dziś się załamałam.
Tym konkretnie:

http://www.ponglish.org/

Rozmowa nastolatek:
- Zaloguj się na fejsa i zalajkuj moje słitaśne focie, plz.
- Jush się robi

Racja, zgroza ;) Forma "lajknij" jest o wiele fajniejsza :D