Wicca, najstarsza forma współczesnego
czarostwa znana była pierwotnie pod nazwą "witchcraft"
czyli dosłownie “czarostwo”, czasem zaś w formie bardziej
archaicznej “wicce” co oznaczającza "mądrą kobietę",
"wiedźmę". Zalicza się ją do nurtu neopogaństwa, jako
że czerpie inspirację z przedchrześcijańskich religii Europy, a
jej wierzenia i obrzędy są silnie związane z naturą. Wiccanie
sami siebie uważają za współczesnych czarowników i
czarownice, nawiązując do legendy sięgającej czasów
średniowiecznych. Według niej ludzie oskarżani o czarownictwo byli
tak naprawdę wyznawcami tzw. “dawnej wiary”, których
chrześcijanie postanowili wyeliminować, fałszywie oskarżając o
szkodzenie ludziom i czczenie diabła. Wiccanie są zatem ich
spadkobiercami i kontynuatorami dawnych praktyk pogańskich.

Do spopularyzowania jej przyczynił się
Gerald B. Gardner. Niektórzy
także twierdzą, że jest realnym twórcą i założycielem
całego kultu.
Ów brytyjski miłośnik okultyzmu
opublikował w latach pięćdziesiątych XX wieku materiały
współczesnych czarownicach, kontynuujący wiarę, za którą
ich przodkinie płonęły na stosach. Gardner stworzył też własną
małą grupą religijną, praktykującą w ukryciu. Miała ona
hierarchiczną strukturę, a rytuały stanowiły mieszankę
średniowiecznych zaklęć i magii zaczerpniętej z tekstów
Alistera Crowleya.
W chwili obecnej wicca dzieli się na wiele
odłmów. Jest wśród nich wicca gardeniańska,
aleksandriańska, dziedziczna (rodzinna), dianiczna czy Solitary
Wicca czyli Samotna Ścieżka, stworzona przez Raymonda Bucklanda
(pierwotnie Gardenianina) kultywowana przez tzw. “niekształcone
czarownice”. Ta ostatnia oparta jest na praktykowaniu
indywidualnym, nie w grupie. Istnieją jednak pewne stałe
założenia. Z powodu braku ostatecznych autorytetów czy
świętych ksiąg, które by te części wspólne
ustaliły, traktuje się je raczej umownie:

• Wiara w siły natury
  personifikowane w pierwiastku męskim i żeńskim jako Bóg i
  Boginii.

• Kult przyrody.

• Inicjacja ( w tej chwili żadko ma
  miejsce) w czasie której poznaje się Boginię Magii i Boga
  Śmierci i Odrodzenia.

• Przypisywanie Bogini trzech
  postaci: Dziewicy,
  symbolizowaną często przez przez rosnący sierp księżyca
  (skierowany różkami w lewo), Matki,
  objawiającą się w pełni, oraz Staruchy,
  którą symbolizuje malejący księżyc (sierp skierowany w
  prawo). Rogaty Bóg,
  identyfikowany jest z greckim Panem, z Zielonym Człowiekiem, oraz
  rogatym łowcą Hernem / Cernunnosem z tradycji celtyckiej.

• Brak podziałów na święte
  i grzeszne, materialne i duchowe, co do podziału na dobre i złe,
  sprawa jest dyskusyjna. Wicca czci harmonię i równowagę
  naturalną.

• Brak pojęcia grzechu i kary.
  Każdy jest kowalem własnego losu, więc sam ponosi konsekwencje
  swoich czynów. One zaś mają powacać do sprawcy potrojone
  lub nawet dziewięciokrotnie.

• Magia i rytuał z użyciem świec,
  ziół, olejków. Bogini Wicca jest boginią magii.
  Uprawianie magii jest częścią jej kultu.

• Każdy wyznawca wicca jest kapłanem swoich Bogów. Nie
  można być świeckim wiccaninem.

• Osiem świąt rocznych zwanych Sabatami podczas których
  celebrowane są zmiany pór roku oraz trzynaście świąt
  lunarnych, Esbatów, odbywających się podczas pełni
  Księżyca.

• Uznanie znaku pentagramu za symbol Wicca . Zazwyczaj
  towarzyszy temu taka oto interpretacja: pięć wierzchołków
  reprezentuje pięć żywiołów (ziemia, woda, powietrze,
  ogień i duch), a otaczający je okrąg - to cały świat, będący
  jednością.

W dzisiejszym Wicca istnieje wyraźny
podział (abstrahując już od szczegółowych odłamów)
na: Wicca Tradycyjne i Eklektyczne.

Wicca Tradycyjne, historycznie
wcześniejsze, to religia misteryjna, pokrewna lożom ceremonialnym.
Wyznawcy przykładają dużą wagę do przekazywania tradycji i
praktykowania konkretnych rytuałów. Wicca Eklektyczne
natomiast rozwinęło się raczej jako swobodna inspiracja tym
pierwszym. Rezultatem jest prosta religia dla zwykłego człowieka,
nie stawiająca wielkich wymagań, pozostawiająca dużą swobodę
działania. Czerpiąca wiele elementów z New Age:
zainteresowanie ekologią, medycyną naturalną, psychologią głębi,
powrotem do praeuropejskich religii płodności, wiarę w moc
kryształów, w czakry, amulety i wróżby z różnych
kultur. Ponieważ Wicca Tradycyjne czerpie z rekonstrukcji
pradawnych, matriarchalnych religii, jej “młodsza siostra” nie
mogła obyć się bez wpływu feminizmu, poszukującego duchowości
typowo kobiecej.