– To bez sensu, to całkowicie bez sensu... – wyszeptał mężczyzna zmartwiałymi ustami. Przeanalizował sytuację po raz kolejny. Tak, nie miał już żadnych wątpliwości. – To nie powinno tak wyglądać. Piszemy ku przestrodze, a to wszystko spełnia się na naszych oczach. Tak nie może być.

Z ciężkim sercem otworzył skrzynkę poczty elektronicznej i wolno, ważąc słowa, zaczął wystukiwać treść e-maila. Nie był tak skupiony, pisząc którąkolwiek ze swoich książek. Kiedyś to przedsięwzięcie wymagałoby miesięcy. Nowa technologia zredukowała je do kilku minut. Mężczyzna uważnie wybierał nazwiska z bazy kontaktów, po czym z ciężkim sercem nacisnął: "wyślij".

Wiele komunikatorów na całym świecie informowało o przychodzącej wiadomości. Pisarze, jeden po drugim, odkładali pióra. Ból, jaki im to sprawiało, był niemal fizyczny, ale wiedzieli, że to jedyna droga, by zahamować degradację świata.

Duchy Wellsa, Clarke'a, Dicka... Lema, Zajdla, Čapka mogły wreszcie spoczywać w spokoju.

A potem... świat stanął w miejscu.